Monday, October 31, 2005

Weeeh... ang saya mag DOTA

as in wawness.. nakalimutan ko ang lahat ng problema ko!

As in parang nagka-amnesia ako. Well ang saya pala maglaro sa PC shop. Thanks to the Cabahug siblings, na=experience kong tumawa uli. You see, masyado akong weary and sad these past few days. But oh well. Thanks to you...

As in super thanks.. sana maulit muli. OK ikukwento ko sa inyo yung ibang details. 10:00 am ang usapan namin ni Kuya enrico. Mag-dod0ta kami kasama yung kapatid niya. Libre ko. 2 hrs. lang. Sinc first time kong maglaro sa isang PC shop, at first time kong makasama si Enrico sa labas ng Pisay. Sobrang kinakabahan ako. As in habang ako ay naglalakad patungo sa "STARBUKO" pinapaulit-ulit kong isipin ang tamang dieksyon patungo sa PC haus.

As in sheami, tama ba ang ginagawa ko? pupunta pa ba ako? Pagdungaw ko sa may kanto ay nakita ko ang maliit na eskinita... Lubdub-lubdub.. shemai ang daming tao.. at puro lalaki sila.. waaahh takbo patti.. alalahanin mong iniingat-ingatan ka ng nanay mo.

Haay naku.. tapos pag dating ko ap doon parang puro kanto boys ang nandun.. as in shemai.. super shemai.. wala pa akong mauupuan.. well ok lang naman yun.. kaso natatakot ako kasi baka hindi lang ako pansinin ni kuya enrico.. so parang "patti takbo na" ang nasa isip ko nun. Akala ko nga hindi na ako makakalaro dahil sa sobrang dami ng tao. Pero in the end, sobrang nasiyahan ako. As in Siyet ang astig ng DOTA. Putek nakaka-addict.. gusto ko sanang ubusin yung 500 ko sa kakalaro ng DOTA pero yung mom ko kasi. WAAhh!!! hanggang lunch lang daw?? as in duh?? ayoko pang umuwi.. gusto ko pang mag-dota!!!!

AGAIN, THANK YOU CABAHUG siblings(naks spetial mention.
thank you so much. Saka siyet ang baet pala ng sister ni enrico.. naks buti na lang di nagmana sa kanay.. ahihihihi///// DOTA rocks

0 Comments:

Post a Comment

<< Home